Εμπιστοσύνη και Δέσμευση στις Επιχειρήσεις: Πώς να (ή να μην)
Ενώ όλοι εκθειάζουν την εμπιστοσύνη και τη δέσμευση στις επιχειρήσεις, κανείς δεν έχει ορίσει ακόμη το πώς.
Και δεν μιλώ για την εμπιστοσύνη και τη δέσμευση μόνο απέναντι σε πελάτες και εξωτερικούς φορείς, αλλά επίσης (και ίσως κυρίως) απέναντι στους εσωτερικούς φορείς και τους συνεργάτες κάθε επιπέδου.
Εγκωμιάζεται! Ζητείται! Σε πολλές περιπτώσεις προβάλλεται ως απαίτηση! Θεωρείται αξία!
Ωστόσο, η εμπιστοσύνη χτίζεται με την ειλικρίνεια. Με το να μην κρύβεσαι πίσω από κουρτίνες. Με το να είσαι «παρών» —ότι κι αν σημαίνει αυτό— ανά πάσα στιγμή, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Σημαίνει να βασίζεσαι στον λόγο και στις πράξεις κάποιου, χωρίς να αμφισβητείς ή να δυσπιστείς.
Η δέσμευση είναι διαφορετική. Απαιτεί χρόνο. Απαιτεί συνέπεια και σταθερότητα. Εξ ορισμού εξαρτάται από δύο πλευρές και απαιτεί αμοιβαία συμβατότητα, σταθερότητα και αξιοπιστία.
Τι κοινό έχουν και τα δύο; Χρειάζονται χρόνο. Δεν μπορείς να αποδείξεις ότι είσαι άξιος εμπιστοσύνης σε μία ή δύο εβδομάδες. Δεν μπορείς να αποδείξεις τη δέσμευσή σου μέσα σε έναν μήνα.
Το πιο σημαντικό: Και τα δύο είναι δρόμος διπλής κατεύθυνσης. Δίνεις και παίρνεις. Παίρνεις και πρέπει να ανταποδώσεις.
Υπάρχει όμως και μια παγίδα. Η εμπιστοσύνη και η δέσμευση δεν είναι μετρήσιμες.
Δεν υπάρχουν δείκτες μέτρησης για αυτά. Δεν υπάρχει πρόβλεψη, δεν υπάρχει δυνατότητα εκτίμησης ή ορατότητα εκ των προτέρων.
Από την άλλη πλευρά, είναι πολύ πιο πολύτιμες από τις περισσότερες μετρήσιμες σκληρές (hard) και ήπιες (soft) δεξιότητες.
Η εκπαίδευση υπάρχει ή μπορεί να αποκτηθεί. Η εμπειρία επίσης. Η εμφάνιση είναι ορατή. Ο επαγγελματισμός είναι προφανής. Αλλά η εμπιστοσύνη; Όχι. Η δέσμευση; Φυσικά και όχι.
Πρόκειται για ήπιες δεξιότητες που απαιτούν χρόνο, δεν μετριούνται και βασίζονται στο ήθος, τις αξίες και τις αρχές του καθενός.
Αυτό που θέλω να πω: Σταματήστε να τα ζητάτε, πόσο μάλλον να τα απαιτείται!
Δεν μπορείτε να ξέρετε αν υπάρχουν και δεν μπορείτε να αποδείξετε ότι λείπουν.
Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να δίνετε τον καλύτερό σας εαυτό σε μια σχέση συνεργασίας και να ελπίζετε για το καλύτερο.
Μπορείτε επίσης να ορίσετε τι εννοείτε όταν λέτε εμπιστοσύνη. Εννοείτε «σε εμπιστεύομαι να διευθύνεις την εταιρεία μου»; «Σου εμπιστεύομαι ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της επιχείρησης χωρίς να το κοινοποιήσεις»; «Εμπιστεύομαι ότι θα σου αναθέσω μια αποστολή/έργο και θα το παραδώσεις»; «Εμπιστεύομαι ότι θα είσαι δίπλα μου όταν η επιχείρηση αντιμετωπίσει μια πρόκληση»;
Αντίστοιχα, «δεσμεύσου ότι θα βρίσκεσαι στον οργανισμό για τα επόμενα 10 χρόνια»; «Δεσμεύσου ότι θα παραδώσεις αυτό που σου ανατέθηκε»; «Δέσμευση να υπερασπιστείς την εικόνα της επιχείρησης»; Ή «δεσμεύσου ότι θα ανεχτείς μια κακή συμπεριφορά»;
Γι' αυτό, σταματήστε να τα ζητάτε και ορίστε τους όρους από τη δική σας πλευρά.
Ω! Μπορείτε επίσης να κάνετε κάτι ακόμα, εντυπωσιακό, ριζοσπαστικό και όχι ιδιαίτερα συμβουλευτικό για τις επιχειρήσεις:
Εμπιστευτείτε το ένστικτό σας (trust your guts)!
Ακόμη μία ήπια δεξιότητα που προέρχεται από την εμπειρία.
Καλή σας μέρα!
Σχόλια